گالری موسیقی آذربایجان

منیم سئودیییم تورکولر

+ موسیقی ترکی

موسیقی ترکی

در موزه ی ایران باستان در تهران و موزه ی لوور در قسمت تاریخ ایلام به مجموعه های کوچک نوازندگان با قدمت 2000 سال قبل از میلاد بر می خوریم که آشیقان، سرپا ایستاده و ساز خود را بر روی سینه نگه داشته اند. چنین نوازندگانی را که مشابهش را می توان در میان ترکان امروزی نیز پیدا کرد سرنخی از قدمت موسیقی آشیقی به دست می دهد.

آشیقان به عنوان راویان درد ها و داستان های ملت هر گاه در نقش ریش سفیدان و خردمندان قوم خود، از قداست و احترام خاصی در بین ملت ترک برخوردارند. این قداست و احترام را می توان در داستان های کوراوغلو و دده قورقود و عاشیق غریب و... مشاهده کرد، که نقش اصلی آن از آن آشیق است. آشیق ها با نام های متفاوتی همچون اوزان و بخشی در بین ملت ترک شناخته شده است.

صفی الدین اورموی قرن 13 و عبدالقادر مراغه ای قرن 14 دو موسیقی دان بزرگ آذربایجانی با شهرت جهانی هستند که در پی ریزی اصول علمی موسیقی نقش عمده ای بازی کرده اند. موسیقی ترکی با انواع متفاوت خود شامل ماهنی ها(موسیقی فولکلور)، موسیقی آشیق، موسیقی مقامی(ردیف ها)، موسیقی کلاسیک، موسیقی عشایر(روستایی) شامل قشقایی و شمال خراسان و اخیرا انواع پاپ و جاز از تنوع و وسعت زیادی برخوردار است در آذربایجان شمالی از اوایل قرن بیستم فعالیت های باارزش زیادی در راستای تئوریزه کردن موسقی آذربایجان به عمل آمده است که منجر به خلق اپرا ها و سمفونی های جهانی نظیر کوراغلو، لیلی مجنون، سئویل و... با الهام از موسیقی غربی در آسیا گشته است.

برگرفته شده از: پرواز - ویژه نامه ی قومیت ها – آذر ماه